باسمه تعالی

خبری در سایت ها و رسانه ها منتشر شد که دل هر دردمندی را به درد می آورد. اگر در حکومت پهلوی این اتفاق می افتد ناله هامان را بر سر شاه ملعون بلند می کردیم. اما امروز که سایه نظام جمهوری اسلامی بر سرمان گسترانده شده، شکایتمان را به چه کسی ببریم؟ این غم را چگونه دوا کنیم. باید به امام زمان متوسل شویم و غممان را بر ایشان عرضه کنیم که خود دوا کند. چه می شود ما را که پزشکی به خود جرات می دهد دردمندی را به درد خود رها کند؟ چه شده ما را که کسی جرات کرده در مملکت امام زمان بر مستضفعان سیلی بزند. وای بر ما چگونه جواب امام زمانمان را بدهیم.

فریادهای آقای زالی چرا به سکوت گراییده. چرا بر سر هم صنفی های خودشان فریاد نمی زنند. چرا چمدانشان را جمع نکرده اند تا برای بررسی دقیق راهی آنجا شوند. آقای دکتر زالی هنگامی که قتل پزشک اردبیلی مطرح شد آنقدر سر و صدا کردید که گوش فلک کر شد اما چرا دهانتان را امروز به هم دوخته اید. چرا کامتان در دادخواهی مظلوم باز نمی شود.

وزیر بهداشت لطف کرده اند و گروهی را برای بررسی این مسئله راهی مکان وقوع کرده اند. اما بیایید منتنظر شویم حداکثر اتفاقی که برای این پزشک می افتد چه خواهد بود. به نظرتان به او تذکر کتبی می دهند یا شفاهی؟ باید کمیته به دقت بررسی کنند و شواهد دقیق جمع آوری کنند تا آخر مشخص شود تذکر کتبی خوب است. آخر دادمان را به چه کسی برسانیم که دیگر پزشکان حتی به زندان هم نمی روند. آیت الله صادق لاریجانی چه کنیم از این تصمیم شما؟ چه کنیم؟ مگر پزشکان خونشان رنگین تر است؟

به ما بگویید کمیته داوری که برای بررسی این مسئله جمع می شوند چه کسانی خواهند بود؟ تا چه هنگام بایستی منتظر رای های قاطع در قصورات پزشکی باشیم. حکم های سست کاری جز جرات دادن به متهم در تکرار چنین حوادثی نخواهد داشت. امیدواریم روزی برسد بتوانیم دست این چنین خائنینی را از مملکت کوتاه کنیم.

در پایان تذکر این نکته حائز اهمیت است که ما با این پزشک خاطی سر جنگ و دعوا نداریم و شخصا اسم این پزشک را نیز نمی دانم اما مسئله ساختار غلطی است که نظام سلامت را شکل داده است و این ساختار بایستی تغییر کند.

والسلام علی من اتبع الهدی